พระสมเด็จเกศบัวตูมองค์นี้เห็นกรอบกระจกทั้งสี่ด้าน ตัดขอบห่างจากกรอบกระจกคล้ายพระสมเด็จเกศไชโย กรอบกระจกที่ชัดเจนและสวยงามมีปรากฏในพระน้อยองค์ที่สุด รูปพระสมเด็จพิมพ์เกศบัวตูมแม่พิมพ์เดียวกันอยู่ในหนังสือ "เบญจภาคี" เล่มใหญ่ปกแข็งหน้า ๒๒๗ เล่มเล็กปกอ่อนหน้า ๒๔๑ ---------------- (จากหนังสือพระสมเด็จฯ ของตรียัมปวาย) ---- พุทธลักษณะของพิมพ์ทรงเกศบัวตูม --- ๑)พระเกศ มีลักษณะต่างๆ ๓ แบบคือ ก.แบบตุ้ม - เป็นแบบเกศพิเศษที่แตกต่างกว่าพิมพ์ทรงใดๆทั้งสิ้น สัณฐานเขื่องเป็นต่อมตุ้ม ส่วนโคนเขื่องมาก ช่วงสั้นและทู่เช่นเดียวกับพระเกศพระพุทธรูปเชียงแสนยุคต้นทุกประการ ข.แบบจิ่ม - สัณฐานจิ่มสั้นและย่อมเยากว่าแบบแรกมาก เป็นแบบที่ปรากฏเป็นมาตรฐานทั่วไป และ ค.แบบเรียว - ทรวดทรงสัณฐานทำนองเดียวกันกับแบบปลีของพิมพ์ทรงเจดีย์ และมักคดเป็นกริชด้วย --- ๒)พระอังสา (บ่า) มีช่วงกว้างแบบของพิมพ์ทรงฐานแซม และแบะผายเช่นเดียวกัน แต่มีส่วนนูนหนาเป็นปึกแผ่นของแนวพระสังฆาฏิ เช่นเดียวกับของพิมพ์ทรงเจดีย์ ลักษณะปีกกาเด่นชัดมาก พระอังสกุฏ (หัวไหล่) ทั้งสองลู่น้อยๆไม่เป็นปมเขื่อง สำหรับองค์ที่คมชัดจะปรากฏพระสังฆาฏิพาดอยู่บนพระอังสาอย่างชัดเจน ---๓)ลำพระองค์ มี ๒ แบบคือ ก.แบบทึบ - ลำพระองค์แน่นทึบเป็นปึกแผ่น ยกเป็นลำนูนเด่นขึ้นมาเช่นเดียวกับพิมพ์ทรงเจดีย์ แต่สัณฐานต้อกว่า พระอุระไม่แบะกว้างนัก ลำพระองค์แบบกึ่งผาย หว่างพระพาหา (ซอกแขน) ลึกแต่ไม่กว้างนัก พระสังฆาฏิเป็นทิวคมบาง ไม่เป็นเส้นคู่ที่คมชัด ข. แบบโปร่ง -กายวิภาคทางขอบลำพระองค์ด้านข้างแสดงส่วนคอดเว้าจัด ลักษณะเดียวกับลำพระองค์แบบผายของพิมพ์ทรงฐานแซม พระอุระผายกว้างมากที่สุด ซอกพระกัจฉะ (รักแร้) ทั้งสองวาดสอบเข้าหากันแบบตัววีป้าน แล้ววาดลงในแนวดิ่งเป็นส่วนพระปรัศว์ (สีข้าง) และกลืนหายอย่างชันลงไปในหว่างพระพาหา พระอุทรผายออกเบื้องล่างน้อยๆ พร้อมกับลักษณะกลืนหายลงไปทางข้างทั้งสองและทางด้านหน้า พระสังฆาฏิเป็นเส้นขีดทิวคู่ขนานที่หนาและคมชัดมาก วาดจากพระอังสาซ้ายลงมาเป็นขอบลำพระองค์ทั้งสอง ลีลาของเส้นไม่หักเป็นมุมวาดเหมือนพิมพ์ทรงฐานแซม --- ๔)พระพาหา วงพระพาหากางขึงขัง ลีลาเช่นเดียวกับพิมพ์ทรงฐานแซม แต่สัณฐานต้อกว่า และลำพระพาหาล่ำสันกว่า เบื้องซ้ายเรียวเล็กกว่าเบื้องขวา เบื้องขวากางพระกัปประ (ศอก) มากกว่าเบื้องซ้าย นอกจากแบบพิมพ์ที่มีลำพระองค์แบบตัน ซึ่งจะกางพระกัปประเท่าๆกัน เนื่องจากการกลืนหายของลำพระองค์ลงไปในหว่างพระพาหามาก จึงทำให้เห็นว่าหว่างพระพาพาตื้นกว่าสภาพความเป็นจริง --- ๕)พระเพลา ลักษณะพระเพลาปรากฏ ๒ แบบคือ ก. - แบบขัดเพชร ทำนองเดียวกับพิมพ์ทรงฐานแซม แต่แสดงลักษณะคอดคอสากและการวาดเว้าทางด้านหน้าน้อยกว่า พระชานุ (เข่า) มีสัณฐานขนาดเท่าๆกัน ข. - แบบขัดราบ เช่นเดียวกับแบบแคบของพิมพ์ทรงเจดีย์ แนวพระเพลาไม่โค้งและกว้างนัก ความหนาพอประมาณ การซ้อนพระชงฆ์ชัด ไม่แสดงการผายออกและลาดลงของพระอุรุ (ขาท่อนบน) และเส้นชายจีวร เช่นของพิมพ์ทรงพระประธาน --------------------------------- หมายเหุตเพิ่มเติม (๑)พุทธลักษณะเริ่มจากปลายพระเกศลงไปถึงเข่าและตัก คือรูปร่างของคนนั่นเอง (๒)พิมพ์ทรงเกศบัวตูมแบ่งได้เป็น ๕ แบบพิมพ์ (หรือกลุ่ม) ได้แก่ แบบพิมพ์เขื่อง แบบพิมพ์โปร่ง แบบพิมพ์สันทัด แบบพิมพ์ย่อมและแบบพิมพ์เกศบัวเรียว (๓)เรื่องที่ต้องทำความเข้าใจคือคำบรรยายอย่างนี้เป็นคำบรรยายในภาพรวม หรือโดยรวมของทุกแบบพิมพ์และทุกแม่พิมพ์ของพิมพ์ทรงเกศบัวตูม ในเวลาดูและพิจารณาพระจริงๆต้องใช้ข้อมูลเฉพาะของแต่ละแม่พิมพ์ถึงจะถูกต้องแน่ชัดและมั่นใจได้ เพราะแต่ละแม่พิมพ์มีความต่างกันไม่มากก็น้อย รูปร่าง ส่วนสัดและขนาดของบางส่วนไม่เหมือนกัน (แต่ละแม่พิมพ์ไม่เหมือนกันเป๊ะ) ต่างนิดต่างหน่อยก็มี ต่างกันมากก็มี ข้อมูลในภาพรวมมีประโยชน์มากในเวลาดูพระที่วางอยู่บนโต๊ะ ถ้าไม่รู้และเข้าใจจะเลือกหยิบไม่ถูก การเลือกหยิบพระขึ้นมาส่องเป็นเรื่องวิกฤติ(หัวเลี้ยวหัวต่อ)หรือตัดสินอย่างหนึ่งว่าจะได้พระแท้หรือไม่ สายตาเหมือนตาเหยี่ยวไม่ใช่ได้มาง่ายๆ ต้องใช้เวลาศึกษาและฝึกฝนการดูเป็นสิบๆปี