รูปพระสมเด็จวัดระฆังพิมพ์ทรงเจดีย์แม่พิมพ์เดียวกันอยู่ในหนังสือ "เบญจภาคี" เล่มใหญ่ปกแข็งหน้า ๑๔๓ ๑๖๙ ๑๔๓ เล่มเล็กปกอ่อนหน้า ๑๕๗ ๑๘๓ ๑๕๗ องค์ที่ ๔ เห็นกรอบกระจกโดยรอบ ซึ่งไม่เคยปรากฏในสื่อใดๆมาก่อน (เมื่อไม่มีตัวอย่างหรือต้นแบบย่อมไม่มีการทำเลียนแบบ) ------- Tip สำหรับผู้เริ่มศึกษาพระสมเด็จฯ ----- "พระอังสา พระพาหา" ----- ไหล่และแขนแสดงเอกลักษณ์อย่างหนึ่งของพิมพ์ทรงเจดีย์ ซึ่งต่างจากพิมพ์ทรงอื่น ------ (จากหนังสือ "พระสมเด็จฯ" ของตรียัมปวาย) -- (๑) พระอังสามีสัญญลักษณ์โดยเฉพาะ คือ ปราศจากลักษณะปีกกา แต่เป็นแบบโค้งหลังเต่าน้อยๆ แสดงส่วนหนาและตั้งเป็นขอบสันนูนสูงขึ้นมาจากผนังคูหาเป็นปึกแผ่น ส่วนมากพระอังสกุฏ (หัวไหล่) ซ้ายยกสูงกว่าหัวไหล่ขวา -- (๒) พระพาหา ลีลาการทอดพระพาหาควบเกร็งเข้าหาลำพระองค์ ตรงข้ามกับลักษณ์ผ่อนคลายของพิมพ์ทรงพระประธาน ลำพระพาหาเขื่อง ค่อนข้างชิดลำพระองค์ ทำให้หว่างพระพาหาแคบ แต่ซอกพระกัจฉะ (รักแร้) มนกว้างไม่แคบตีบ พระอังสกุฏ (หัวไหล่) ผาย ไม่ดุ้งหรือคอดกิ่ว พระพาหามักโย้ขวาเล็กน้อย หรือแป้วเบื้องซ้ายน้อยๆ ลีลาการหักพระกัปประ (ข้อศอก) ควบเกร็ง พระกรหักสอบลงมาก ลำพระกรย่อมกว่าลำพระพาหุ (แขนท่อนบน) เล็กน้อยไม่เรียวเล็ก ----------------------------- ข้อสังเกตและคิดเห็นเพิ่มเติม --- ไหล่และแขนซึ่งรวมกันเป็นวงโดยรอบนี้เป็นสิ่งที่ควรสังเกตดูที่รูปภาพพระแท้ พยายามจำและนำไปใช้ในเวลาพิจารณาพระ เน้นบ่า หัวไหล่และแขนควบเกร็งเข้าหาลำตัว แต่ละแม่พิมพ์อาจต่างกันบ้างแต่ไม่มาก ยังเป็นไปตามที่บรรยายในหนังสือฯ ------------------------------------------------------------------------------------------------------- พุทธคุณไม่ใช่เป็นเรื่องความเชื่อ แต่เป็นสิ่งมีจริง และส่งให้เกิดผลจริง (บางเหตุการณ์นับว่ามหัศจรรย์) เป็นเรื่องที่เกินการรับรู้ด้วยประสาทสัมผัสทั้ง ๖ ของมนุษย์อันได้แก่ หู ตา ปาก จมูก กายและใจ ยกเว้นใจของผู้ที่มีญาณสูงมาก ถึงจะรู้ได้