แท้ 100% นิยม
เนื้ออัลปาก้า
“รุ่นนี้เป็นปั๊ม 2482
เนื้ออัลปาก้าครับ
จุดชี้ขาดคือเส้นแม่พิมพ์ต้องคมนิ่ง รายละเอียดซ้ำตำแหน่งเดียวกัน ไม่มีรอยหล่อ ผิวต้องแห้งนวลมีฝ้าเก่าฝังซอก และการสึกต้องเป็นธรรมชาติ จุดนูนสึกก่อน ซอกยังอยู่ องค์นี้ผ่านตามระบบปั๊มครับ สนใจดูจุดขยายทักมาได้ครับ”

จุดตายโครงสร้าง
(ระบบปั๊มต้องชัด)
เส้นขอบ/สันข้างคมเป็นระเบียบ → งานปั๊มจะคม “นิ่ง” ไม่ไหล
เก๊มักขอบมน เบลอ หรือคมไม่สม่ำเสมอ
รายละเอียดซ้ำตำแหน่ง (ตา จมูก รอยจีวร) → เหมือนกันทุกองค์ในบล็อกเดียว
เก๊มัก “เพี้ยนตำแหน่ง” หรือคมไม่เท่ากัน
ไม่มีรอยตะไบแต่งแบบงานหล่อ
ถ้ามีรอยแต่ง/ไหล/มีรูพรุน กลิ่นหล่อมาแล้ว เก๊ชัวร์ๆจุดตายผิวโลหะ “อัลปาก้าเก่า”
ผิวแห้งนวล ออกเงินอมเทา มี “ฝ้าเก่า” ธรรมชาติ
เก๊จะเงาแปลก ๆ หรือด้านแบบทื่อ ๆ
คราบเก่าฝังตามซอกลึก (ใต้คิ้ว ซอกจีวร) ไม่กระจายมั่ว
เก๊ชอบทำคราบลอย ๆ หรือป้ายให้ดูเก่า
การสึกต้องมีทิศทาง (จุดนูนสึกก่อน ซอกยังอยู่)
เก๊มักสึกเท่ากันทั้งองค์ ดูไม่เป็นธรรมชาติ

จุดตาย “หน้าตา-ฟอร์ม”
ดวงตา/เบ้าตา “มีมิติ” ไม่แบน
เก๊ตาจะตื้นหรือคมแบบแข็ง ๆ
สันจมูกต่อเนื่อง ไม่ขาดตอน
เก๊ชอบขาดช่วงหรือบวมผิดทรง
รอยจีวรคม มีจังหวะ ไม่เละ
เก๊เส้นจะตัน ๆ หรือไม่ต่อเนื่อง

จุดตายขอบข้าง & หลังองค์
ขอบข้างมีแรงกดของแม่พิมพ์ ดู “ตึง แน่น”
เก๊จะดูแฟบ/ลอย ไม่แน่น
ด้านหลังต้องสอดคล้องกับด้านหน้า (แรงปั๊มสัมพันธ์กัน)
เก๊หน้าคมแต่หลังตาย หรือกลับกัน
ฐานโค้งมน มุมเหมือนโดนลบเหลี่ยมมุม
ใต้คางเว้าแหว่ง
เก๊เลย 100%
จุดตาย “น้ำหนัก-สัมผัส”
อัลปาก้าแท้จะมีน้ำหนักและฟีลเย็นมือ แน่น
เก๊บางงานเบา/โปร่ง หรือผิวลื่นผิดธรรมชาติ
ดูภาพชัดๆ
https://youtu.be/AKYdRLcdK6E